فقط مصرف پروبیوتیکهای زنده میتواند به مزایای سلامتی مورد نظر دست یابد، اما با گذشت زمان، تعداد باکتریهای زنده در محصول کاهش مییابد، زیرا سلولها به طور طبیعی میمیرند. بنابراین، واحدهای تشکیل دهنده کلنی (CFU) که روی محصول علامت گذاری شده اند، باید واحدهای تشکیل دهنده کلنی (CFU) باشند که از عمر مفید باقی می مانند، نه تعداد باکتری های زنده در روز تولید، زیرا بین روز تولید و تاریخ پایان ماندگاری، تعداد باکتری ها احتمالاً کاهش می یابد.
با این حال، واحدهای تشکیل دهنده کلونی بالاتر (CFU) لزوماً به معنای نتایج بهتر نیست. رویکرد صحیح این است که محصولات پروبیوتیکی را انتخاب کنید که حاوی سطوح CFU هستند که از نظر بالینی ثابت شده است که با اثربخشی مورد نظر ارتباط دارند.
اگر بدن بیش از حد پروبیوتیک مصرف کند، به راحتی می تواند باعث عدم تعادل فلور روده شود که برای سلامت بدن خوب نیست. از یک طرف، بدن وابسته می شود: پروبیوتیک ها نوعی فلور روده هستند که می توانند به بازگرداندن تعادل فلور روده کمک کنند، در نتیجه علائم ناراحت کننده مانند مدفوع خشک و دفع زیاد مدفوع را بهبود می بخشند. با این حال، اگر مقادیر بیش از حد پروبیوتیک ها را برای مدت طولانی مصرف کنید، به راحتی می توانید به آنها وابسته شوید. پس از قطع مصرف آنها، ممکن است دچار سوء هاضمه، مشکل در اجابت مزاج و سایر ناراحتی ها شوید که برای سلامتی شما مفید نیستند. از سوی دیگر، ممکن است منجر به عدم تعادل فلور روده شود: همه فلور روده در بدن متعادل است. اگر بیش از حد پروبیوتیک مصرف کنید، باعث افزایش پروبیوتیک ها در روده می شود که منجر به عدم تعادل فلور روده، اسهال، درد شکم و غیره می شود که بر سلامت روده بدن تأثیر می گذارد. برخی شرایط دیگر نیز وجود دارد: برای بیماران مبتلا به زخم معده و خونریزی گوارشی، مصرف بیش از حد پروبیوتیک ها ممکن است باعث شود باکتری از زخم وارد جریان خون شود و در نتیجه باعث ایجاد باکتریمی و ایجاد سرگیجه، تب و سایر ناراحتی ها شود که بر سلامت بدن تأثیر می گذارد.
هنگام انتخاب محصولات پروبیوتیک، باید نوع و تعداد باکتری های زنده مناسب را بر اساس نیازهای شخصی و شرایط سلامتی خود انتخاب کنید.