پروبیوتیک ها معمولاً تأثیر خاصی در بهبود ایمنی دارند. پروبیوتیک ها میکروارگانیسم های فعال مفیدی هستند که می توانند بدن انسان را انگلی کنند. آنها می توانند سیستم ایمنی بدن انسان را فعال کرده و سلول های ایمنی را برای انجام عملکردهای مربوطه ارتقا دهند و در نتیجه به اثرات ضد باکتریایی و ضد ویروسی خاصی دست پیدا کنند. با این حال، باید توجه داشت که پروبیوتیک ها سلول های ایمنی را افزایش نمی دهند، بلکه فقط اثر فعال سازی خاصی دارند.
عملکرد اصلی پروبیوتیک ها تنظیم فلور روده، تنظیم گردش خون روده کبدی و بهبود هضم غذا است. استفاده منظم از آنتی بیوتیک ها، عادات غذایی نادرست، بیماری های گوارشی و غیره نیز ممکن است تعداد پروبیوتیک ها را در روده انسان کاهش دهد و در نتیجه علائم ناراحت کننده عدم تعادل فلور روده مانند سوء هاضمه را به همراه دارد. در زندگی روزمره، پروبیوتیک ها را می توان از طریق تجویز خوراکی، مانند ماست غنی از پروبیوتیک های فعال، تکمیل کرد. اما برای افرادی که از عدم تعادل فلور روده، بیماری های گوارشی و ... رنج می برند توصیه می شود برای درمان مکمل پروبیوتیک های دارویی و پری بیوتیک ها به توصیه پزشک عمل کنند. در عین حال به رژیم غذایی متعادل و ورزش مناسب توجه کنید که در درمان بیماری نیز فواید خاصی خواهد داشت.
نقش پروبیوتیک ها در بهبود ایمنی محدود است. اگر می خواهید آمادگی جسمانی خود را بهبود ببخشید، ایجاد عادات خوب کار و استراحت، عادات غذایی، عادات زندگی و غیره مهم تر است. عملکرد سیستم ایمنی خود را حفظ کنید. توصیه می شود پس از بیمار شدن به موقع به دنبال تشخیص و درمان پزشکی باشید. شما نباید کورکورانه دارو مصرف کنید.
پروبیوتیک ها چگونه ایمنی را بهبود می بخشند؟
1. ایجاد اتصال
پروبیوتیک ها آنتی ژن های زیادی را روی سطح خود حمل می کنند. پس از ورود به بدن انسان، آنها یکدیگر را می شناسند و با آنتی بادی های حمل شده توسط لنفوسیت ها، سلول های دندریتیک، سلول های M و سلول های جام تماس مستقیم برقرار می کنند. همزمان.
پروبیوتیک ها همچنین می توانند اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه (اسید استیک، اسید پروپیونیک و اسید بوتیریک) را متابولیزه کنند، مواد فعال خاصی را ترشح کنند (-آمینو بوتیریک اسید GABA، 5-هیدروکسی تریپتامین 5-HT، آنزیم های خاص، و غیره) و سیستم ایمنی بدن را ایجاد کند. تماس غیر مستقیم
2. برای حمله پیشقدم شوید
هنگامی که باکتریهای پوسیدگی و باکتریهای بیماریزا بیش از حد در رودهها تکثیر میشوند، تعادل اصلی فلور روده بهطور قطعی به هم میخورد و مشکلات سلامتی مختلفی مستعد بروز مشکلات میشوند.
پروبیوتیک ها با چسبیدن به سطح مخاط روده، سد غشای باکتریایی را تشکیل می دهند و تعداد زیادی از پروبیوتیک ها و باکتری های بیماری زا برای موقعیت های چسبندگی و بسترهای تخمیر رایج در روده رقابت می کنند.
همچنین موادی با فعالیت باکتری کش ترشح می کند و با از بین بردن مستقیم باکتری های مضر و یا پس از چسبندگی ایزوالکتریک، از طریق مدفوع و ... باکتری های مضر را از بدن خارج می کند تا باکتری های مضر نتوانند در روده ها زنده بمانند.
3. به وضعیت کلی فرمان دهید
پروبیوتیک ها اپیتلیوم روده را وادار به ترشح موسین و حفظ اتصالات متراکم بین سلول های اپیتلیال می کنند و از نفوذ پاتوژن ها به بدن انسان از روده ها جلوگیری می کنند و پپتیدها و باکتریوسین های ضد باکتریایی ترشح می کنند که مستقیماً روی پاتوژن های روده تأثیر می گذارند.
در عین حال، لنفوسیتها (سلولهای B و سلولهای T) را برای تولید آنتیبادیها هدایت میکند و اینترفرونها را برای تقسیم سلولها اختصاص میدهد و در نتیجه ایمنی هومورال و سلولی ایجاد میکند.
علاوه بر این، پروبیوتیک ها همچنین فاکتورهای فعالی را ارسال می کنند تا آنها را به عنوان عوامل تنظیم کننده سیستم ایمنی «تبدیل» کنند، عملکردهای غیر اختصاصی ایمنی را فعال کنند و سیستم ایمنی را در محدوده عملکردی مناسب تنظیم کنند. این نه تنها کشتن به موقع پاتوژن ها را تضمین می کند، بلکه به اشتباه به پروبیوتیک ها و باکتری های همزیست روده نیز حمله نمی کند.
4. حمله دفاعی
اسید بوتیریک تولید شده توسط پروبیوتیک ها در طی تخمیر روده منبع اصلی انرژی برای سلول های اپیتلیال روده است. این سلول ها با انرژی کافی می توانند نقش خود را در «دفاع از خانه و کشور» به طور کامل ایفا کنند.
علاوه بر این، رشد فلور روده و بافت لنفاوی در مراحل اولیه زندگی انسان کامل می شود. اگر استقرار فلور روده تحت تأثیر کمبودهای خودایمنی یا سایر عوامل باشد، مکمل های پروبیوتیک مناسب به رشد و بلوغ سیستم ایمنی کمک می کند.
پروبیوتیک ها همچنین می توانند عملکرد سیستم ایمنی را از طریق تعامل با سیستم غدد درون ریز و سیستم عصبی تنظیم کنند. مواد فعال تولید شده توسط متابولیسم پروبیوتیک ها به طور مستقیم به اندام های دور از روده ها مانند کبد و مغز می رسد و کل سیستم ایمنی بدن را در حالت مبارزه بهینه قرار می دهد.
