1. سویه های با کیفیت- را انتخاب کنید
انواع زیادی از پروبیوتیک ها وجود دارد ، مانندلاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس, Bifidobacterium Infantis, Bifidobacterium lactis, ترموفیلوس استرپتوکوکوتانسداد شده.
در میان آنها ،L. acidophilusوتب. لاکتیسبه دلیل فواید سلامتی قابل توجه آنها محبوب شده اند.
هنگام انتخاب پروبیوتیک ، ابتدا باید به کیفیت کرنش توجه کنید. حتی در همان گونه ، هزاران گونه مختلف {1} دقیقاً مانند درختان در یک جنگل وجود دارد: برخی از آنها بلند و قوی رشد می کنند ، در حالی که برخی دیگر مبهوت و شکننده هستند. فقط سویه های تحقیق شده قوی ، خوب- می تواند از سفر سخت از طریق اسید معده و نمک های صفراوی زنده بماند ، به روده ها برسد و با تنظیم گیاهان روده و حمایت از سلامت ، مزایای واقعی را ارائه دهد.
بنابراین ، انتخاب پروبیوتیک نه تنها به گونه ای نگاه می کند بلکه روی کیفیت کرنش نیز تمرکز می کند. سویه هایی با زنده ماندن قوی و خصوصیات عملکردی اثبات شده به احتمال زیاد مزایای سلامتی روده را به همراه دارند.
2. باکتری های زنده
باکتری های پروبیوتیک ظریف هستند و ممکن است در حین ذخیره یا حمل و نقل ، زنده ماندن را از دست بدهند. آنها همچنین در محیط اسیدی معده با تخریب روبرو هستند. برای رسیدن به روده بزرگ و به طور موقت استعمار ، پروبیوتیک ها باید از مقاومت اسید و صفراوی عالی برخوردار باشند و آنزیم ها را از بزاق ، اسید معده ، صفرا و مایعات لوزالمعده مقاومت کنند.
درک معنای واقعی "باکتری های زنده" ضروری است: این به باکتری هایی اشاره دارد که نشاط خود را در طول عمر محصول حفظ می کنند ، نه فقط مقدار اندازه گیری شده در تولید. برخی از محصولات فقط تعداد قابل دوام را در کارخانه تضمین می کنند ، اما ممکن است با رسیدن به مصرف کنندگان ، تعداد باکتری های زنده به شدت کاهش یابد. مهمترین چیز این است که چند باکتری زنده در روده زنده می مانند و عملکرد می کنند.
هنگام انتخاب یک محصول پروبیوتیکی ، پس از عبور از دستگاه گوارش ، به باکتری های زنده تضمین شده آن در طول ماندگاری و میزان بقای واقعی آن توجه کنید.
3. مقاومت کم و اسید سویه ها
اگرچه پروبیوتیک ها می توانند به روده برسند ، اما تعداد باکتری های زنده که زنده مانده اند بین محصولات بسیار متفاوت است. سوال اصلی این است که آیا آنها می توانند به ویلی های روده پایبند باشند ، خود را تأسیس کنند و از عدم وجود باکتری های مضر خودداری کنند.
برای دستیابی به این هدف ، سویه ها باید با دقت مورد غربالگری قرار بگیرند و برای مقاومت در برابر اسید معده و صفرا کشت شوند و از ورود آنها به روده زنده و فعال اطمینان حاصل شود.
در حین تجویز خوراکی ، پروبیوتیک ها تحت یک "اثر قیف" قرار می گیرند- بسیاری از آنها به دلیل اسید معده و صفرا در طول مسیر از بین می روند و فقط کسری در روده زنده می ماند. برای اطمینان از حفظ پروبیوتیک ها تعداد کافی برای انجام اثرات مفید ، انتخاب محصولات باکتری زنده باکتری زنده- بسیار مهم است. تنها با تضمین باکتری های زنده کافی می توان پروبیوتیک ها را به طور موثری گیاهان روده تنظیم کرد ، هضم را بهبود بخشید و فواید سلامتی واقعی را ارائه دهد.